#1. "CO2-uitstoot door mensen is te weinig om van invloed te zijn op de temperatuur op aarde."
Door middel van metingen in eeuwenoude ijslagen is onderzocht hoe hoog de hoeveelheid CO2 in de atmosfeer in het verleden was. De afgelopen 500.000 jaar is de hoeveelheid kooldioxide tamelijk constant gebleven tussen de 180 en 300 deeltjes per miljoen (ppm). De afgelopen honderd jaar is dat gestegen naar 380 ppm.

Het klopt dat dieren, planten en zelfs de oceanen enorme hoeveelheden broeikasgas uitstoten. Maar die waren over 500.000 jaar niet verantwoordelijk voor een toename in de hoeveelheid CO2. De industriele revolutie bracht daar verandering in. De toenemende industrialisatie vanaf de tweede helft van de 20e eeuw zorgt voor het ene CO2-record na het andere.

#2. "In de jaren zeventig voorspelden ze juist dat de temperatuur omlaag ging."
Klopt. Tenminste: een handvol wetenschappers was daarvan overtuigd. Het eerste onderzoek waarin die mogelijkheid werd geopperd stamt uit 1971. Stephen Schneider, klimaatonderzoeker bij de NASA opperde dat broeikasgassen ervoor zouden kunnen zorgen dat minder zonlicht de aarde bereikte, waardoor het juist koeler zou worden. Vergelijk het met een halfbewolke dag: als de zon schijnt is het warmer dan wanneer het bewolkt is. Schneider ging ervan uit dat CO2 als een soort wolk zou fungeren.

Veel wetenschappers vonden het destijds geloofwaardig klinken en Schneider kreeg navolgers. Maar Schneider zelf realiseerde zich al snel dat hij het verkoelende effect van CO2 weleens te hoog ingeschat zou kunnen hebben. Inmiddels zijn er eigenlijk geen klimaatdeskundigen meer te vinden die denken dat het koeler wordt.

#3. "Het heeft allemaal te maken met zonnewarmte. Temperatuurstijging komt niet door mensen."
Zonder zonnewarmte zou er geen leven op aarde mogelijk zijn. Zonnewarmte is essentieel voor de temperatuur op aarde. De warmte die de zon afgeeft varieert. Niet altijd brandt de zon even fel. Er zijn theorieen dat de ijstijden door een iets minder fel brandende zon veroorzaakt zijn.

Bovendien kent de zonnekracht een cyclus. Iedere elf jaar brandt de zon een heel klein beetje feller en dan weer brandt de zon wat minder. De kracht van de zon wordt sinds 1978 nauwkeurig gemeten. Gedurende die tijd heeft de zon keurig haar elfjaren-cyclus doorlopen, zonder dat er sprake is van een toename van zonnekracht. Hierdoor is duidelijk dat we de zon uit kunnen sluiten als oorzaak van de temperatuurstijging op aarde.

#4. "Opwarming zorgt juist voor een ijstijd in Europa."
Het klopt dat veel wetenschappers daar lange tijd rekening mee gehouden hebben. Zij ging uit van de volgende hypothese: door de opwarming van de aarde smelt de Noordpoolkap en stroomt al het (zoet water) ijs van Groenland in de Noordelijke Atlantische Oceaan. Door de verandering in de hoeveelheid zout water, komt de warme Golfstroom die langs Europa stroomt tot stilstand. Hierdoor daalt de temperatuur in Europa aanzienlijk.

Tot zover de theorie. Inmiddels is het poolijs aan het smelten en komt er ook via Groenland steeds meer smeltwater in de Atlantische Oceaan terecht. En inmiddels zijn wetenschappers erachter dat dit smeltwater weliswaar effect heeft op de Golfstroom, maar dat het effect lang niet zo groot is als aanvankelijk werd gevreesd. De Golfstroom vertraagt een beetje, maar zal, ook bij extreem snel smeltend ijs, naar verwachting niet tot stilstand komen.

#5. "Veel klimaatdeskundigen zetten hun vraagtekens bij de zogenaamde opwarming van de aarde."
Er zijn nogal wat sceptici die beweren dat het allemaal wel meevalt. Je hoeft nog steeds niet veel moeite te doen om mensen te vinden die denken dat klimaatverandering een bedenksel is van een groep milieufanaten. Maar dat zijn geen klimaatdeskundigen. Van de mensen die zich wereldwijd professioneeel met het klimaat bezighouden, is er eigenlijk niemand meer die de opwarming van de aarde ontkent.

Natuurlijk is er wel veel discussie over de gevolgen van de opwarming van de aarde, net zoals er nog steeds veel discussie is over de maatregelen die genomen moeten worden om de opwarming een halt toe te roepen.

Dat zoveel klimaatdeskundigen erkennen dat de aarde opwarmt wil natuurlijk niet meteen zeggen dat dat ook zo is. Maar de reden dat klimaatdeskundigen allemaal zeggen dat de aarde opwarmt komt door de massa aan bewijs die er inmiddels is die dat aantoont.

#6. "Hoezo global warming? De Zuidpool wordt juist kouder!"
Er is heel veel onzeker over de manier waarop het klimaat op de Zuidpool zich ontwikkelt. Er zijn maar een paar weerstations, en die bevinden zich aan de rand van het Poolgebied. Bovendien worden de temperaturen in het zuidpoolgebied pas enkele decennia bijgheouden.

Op basis daarvan is in ieder geval te zeggen dat de punt van Antarctica die het dichtst bij Zuid Amerika ligt de afgelopen decennia warmer is geworden. De reden dat er geroepen wordt dat de Zuidpool afkoelt, komt door een onderzoek uit 2000, waarin de temperatuur tussen 1996 en 2000 gevolgd werd. Uit een vervolgonderzoek uit 2002 bleek dat je op basis van die beperkte gegevens eigenlijk niets kunt zeggen.

Feit is in ieder geval wel dat er interessante dingen gebeuren in het poolgebied waar wetenschappers met verbazing naar kijken. Zo is de windsnelheid in Antarctica toegenomen, wellicht als gevolg van het gat in de ozonlaag. Men weet het niet zeker. En het is die windsnelheid die ervoor zorgt dat het (voor zover het zich laat aanzien) voorlopig meevalt met de temperatuurstijging op Antarctica.

Ironisch genoeg zijn er veel milieumaatregelen genomen om het gat in de ozonlaag te herstellen. Wanneer dat gat de komende decennia kleiner wordt, zal dat dus leiden tot een drastische temperatuurstijging, denken deskundigen nu.

#7. "We kunnen toch niets aan klimaatverandering doen."
Het is in ieder geval te laat om klimaatverandering meteen te stoppen. Wat we wel kunnen doen is zorgen dat de effecten binnen de perken blijven door ons gedrag radicaal te wijzigen. Door zuiniger om te springen met energie en door de atmosfeer minder te vervuilen, kunnen we de opwarming van de aarde op termijn een halt toeroepen.

Hoe sneller we iets doen aan de uitstoot van broeikasgassen, hoe beter we kunnen voorkomen dat we inderdaad een punt bereiken waarbij terugdringen van het broeikaseffect een enorme opgave wordt.

Nu zelfs bij de Verenigde Staten, wereldwijd vervuiler nummer 1, het besef is doorgedringen dat er echt iets gedaan moet worden aan het broeikaseffect, lijkt het erop dat er nu werkelijk werk gemaakt wordt van het aanpakken van de grootste milieuproblemen. Maar we hebben een lange weg te gaan.

Bron:
De informatie die je op deze pagina ziet, is afkomstig van het Amerikaanse wetenschapsblad New Scientist. De onderzoeken waarop New Scientist zich baseert, staan op hun website keurig vermeld.